سفر در مدار جدید مد: بهار/ تابستان ۲۰۲۶ شنل با متیو بلیزی

سفر در مدار جدید مد: بهار/ تابستان ۲۰۲۶ شنل با متیو بلیزی

کالکشن Chanel Spring/Summer 2026 که نخستین مجموعه‌ی متیو بلیزی (Matthew Blazy) برای این خانه‌ی مد است، شنل از مدار تکرار فاصله گرفته و وارد منظومه‌ای تازه از معنا شده است. شنل ۲۰۲۶ نشان‌دهنده‌ی حرکت به سمت آینده‌ای است که در آن هویت تاریخی این برند در چرخشی ظریف به روزگار مدرن وارد می‌شود. صحنه‌ی گرند پله با کف براق و سیارات درخشان، استعاره‌ای از دگرگونی در مرکز کهکشان مد بود.

متیو بلیزی و چالش میراث دو غول – کوکو و کارل

متیو بلیزی، چهارمین طراح رسمی در تاریخ ۱۱۵ ساله‌ی شنل است. او در نقطه‌ای ایستاده که سایه‌ی کوکو شانل و کارل لاگرفلد هنوز بر دیوارهای خانه سنگینی می‌کند. انتخاب بلیزی نه بازسازی کورکورانه‌ی گذشته است و نه تخریب آن. او در اینجا بازخوانی از درون را انجام می‌دهد. کدهای شنل در دستان بلیزی به زبانی تازه از رهایی زنانه تبدیل شده‌اند.

رهایی زنانه در گفت‌ و گو با مردانگی

نخستین مدل، یک کت و شلوار خاکستری به تن داشت. این لباس به ظاهر ساده بود، اما از همان ابتدا فلسفه‌ی بلیزی را در لایه‌های زیرین خود حمل می‌کرد. بازگشت به Boy Capel، مردی که الهام‌بخش آزادی کوکو بود، استعاره‌ای شد از بازگشت به ریشه‌ی رهایی زنانه. این رهایی دیگر در قالب دکوراتیو نبود، بلکه در گفت‌وگوی مستقیم با مردانگی شکل می‌گرفت.

در این میان، خط مرزی میان جنسیت‌ها عمداً محو شد. کت‌های ساختارشکن، بلوزهای مردانه‌ی کوتاه، دامن‌های سیال و فرم‌هایی که از یک سو یادآور هندسه‌ی آرت‌دکو بودند و از سوی دیگر روحی شناور و آزاد داشتند.

از تویید تا کیهان؛ بازتعریف لوکس بودن

در این مجموعه، بلیزی از نشانه‌های جاودانه‌ی شنل برای بازتولید معنا استفاده کرد. تویید با حاشیه‌های ریش‌ریش، کیف ۲.۵۵ بدون زنجیر و پاشنه‌های لطیفِ دو‌رنگ، همه نشانه‌هایی از فرسودگیِ لوکس بودند. نو بودن تنها زمانی ارزش دارد که ردّ گذشته را در خود حمل کند. بلیزی صنعتگری را از سطح زینت به جوهر طراحی بدل کرده است. هر دوخت، هر سوزن‌دوزی، نشانه‌ای از انسانیت پشت لباس است.

جهانی زیر یک آسمان مشترک

جزئیات پر ریشه‌ی کارگاه‌های شنل — از پرسازی تا سوزن‌دوزی‌های ظریف — نه تنها برای نمایش مهارت، بلکه برای بازتاب انسانیت پشتِ دوخت به کار گرفته شده‌اند. بلیزی در جایی گفته بود که «ما همگی زیر یک آسمانیم»، و همین گزاره، کل ساختار مفهومی مجموعه را می‌سازد: جهانی‌ بودن به‌مثابه‌ی تجربه‌ی مشترک انسان، نه کلیشه‌ای از تنوع.

در تضاد میان کت‌ها و لباس‌های شب، میان دامن‌های پُف‌دار و پیراهن‌های ساده‌ی سفید، دوگانه‌ای از عقل و احساس، نظم و رهایی، سنت و مدرنیته شکل می‌گیرد. این دوگانگی‌ای‌ست که کوکو شانل خود در آن زیست: زنی که با لباس‌های مردانه قدرت گرفت، اما در ظرافت خود باقی ماند. بلیزی این تناقض را حل نمی‌کند. او آن را جشن می‌گیرد؛ چرا که هویت معاصر دیگر در پی حذف تضاد نیست، بلکه در زیستنِ هم‌زمانِ آن معنا می‌یابد.

گفت‌وگوی انسانی با گذشته

برخلاف بسیاری از طراحان نسل جدید، بلیزی با گذشته وارد جنگ نمی‌شود؛ با آن گفت‌وگو می‌کند. او از کوکو شنل اسطوره نمی‌سازد، او را انسان می‌بیند — انسانی که از تناقض ساخته شده است.

به همین دلیل، مجموعه‌ی ۲۰۲۶ شنل بازگشت به کوکو نیست، بازگشت به انگیزه‌ی او برای تعریف دوباره‌ی آزادی است.

شنل در مدار آینده

در پایان، وقتی آوار اودیانگ با پیراهن سفید و دامن گل‌دار صحنه را با رقصی ناگهانی بست، چیزی در فضا تغییر کرد. آن لحظه نه پایان نمایش، بلکه آغاز مدار جدید شنل بود.

بلیزی نشان داد که لوکس بودن امروز، دیگر در مالکیت نیست، در تجربه است؛ در لمس، در حرکت، در خاطره. شنل، پس از سال‌ها تکرار کدها، دوباره به نفس افتاده است. نه چون گذشته را فراموش کرده، چون آموخته چگونه در مدار آینده بچرخد.